
De zomervakantie is ondertussen al halverwege.
En terwijl ik hier aan zee zit, besef ik hoeveel er de afgelopen maanden veranderd is.
Niet alleen rondom mij.
Vooral in mij.
De eerste vijf maanden van 2026 waren intens.
Maanden van blijven gaan. Van zoeken. Van wachten. Van hopen. Van trouw blijven aan mijn engagement in mijn ad-interimfunctie, terwijl ik diep vanbinnen steeds sterker voelde dat er ergens anders iets aan het bewegen was.
De zoektocht naar vervanging liep verder.
En ik bleef.
Loyaal. Betrokken. Aanwezig.
Tot het stil werd.
Wie dat verhaal beter wil begrijpen, kan luisteren naar mijn podcastaflevering ‘Toen werd het stil’.
Want soms zegt stilte meer dan duizend woorden.
Soms is stilte niet het teken dat er niets gebeurt.
Integendeel.
Soms is stilte precies de ruimte waarin je plots weer hoort wat al een hele tijd zachtjes aan het roepen was.
Dit klopt niet meer helemaal.
Of misschien nog juister:
Er klopt ergens anders iets veel harder.
En toen kwam ik haar weer tegen
Juni was nog pittig.
Veel werk. Veel in mijn hoofd. Een dochter met proefwerken. Het einde van het zesde leerjaar dat ineens heel dichtbij kwam.
Een hoofdstuk dat voor haar werd afgesloten.
En ergens ook voor mij.
Het was een periode waarin ik mijn ambitie heel sterk voelde.
Mijn vuur.
Mijn verlangen om opnieuw volop te bouwen aan Soul and Sisterhood.
Maar tegelijk kwam ik ook dat andere stukje van mezelf tegen.
Het onzekere meisje.
Dat stemmetje dat af en toe vraagt:
Ben je hier wel klaar voor?
Kan je dit wel?
Wat als het niet lukt?
Wat als je springt en ontdekt dat je het toch niet weet?
Ik geloof in mezelf.
Maar dat betekent niet dat ik nooit twijfel.
Misschien is dat zelfs één van de dingen die ik de afgelopen periode opnieuw geleerd heb.
De Boss Babe en het onzekere meisje kunnen perfect naast elkaar bestaan.
Mijn twijfel hoeft niet weg.
Ze mag mee aan tafel zitten.
Ze mag mij soms doen vertragen.
Ze mag mij vragen stellen.
Maar ze hoeft niet aan het stuur te zitten.
Want ergens daaronder zat nog altijd dat vuur.
Dat verlangen.
Die Boss in mij die zei:
Je weet wat je te doen staat.
En dus durfde ik.
Sinds juli is mijn ad-interimverhaal afgerond.
Niet omdat het niets betekend heeft.
Integendeel.
Het heeft mij veel geleerd.
Over leiderschap.
Over verantwoordelijkheid.
Over loyaliteit.
Over blijven staan wanneer het schuurt.
Maar ook over iets wat minstens even belangrijk is:
eerlijk durven voelen wanneer een verhaal rond is.
En vervolgens durven kiezen voor het volgende.
Mijn vuur ligt opnieuw hier
Vandaag ligt mijn vuur bij Soul and Sisterhood.
Bij de ideeën die opnieuw beginnen te borrelen.
Bij wat ik wil creëren.
Bij de vrouwen die ik wil begeleiden.
Bij ambitieuze vrouwen die voelen dat er meer in hen zit, maar zichzelf onderweg niet willen verliezen.
Bij startende leidinggevenden die zoeken naar hun eigen manier van leiden.
Bij ervaren leiders die veel dragen en opnieuw verlangen naar rust, richting en verbinding.
En ja…
De Boss Babe in mij heeft uiteindelijk gezegd:
Komaan. We gaan.
Maar misschien is er iets veranderd in de manier waarop ik dat doe.
Want vroeger zou actie voor mij misschien vooral betekend hebben:
plannen maken,
hard werken,
bouwen,
doorgaan,
nog meer creëren.
Nu weet ik dat er nog iets anders nodig is.
Vertragen.
Misschien was vertragen precies wat ik nodig had
Want terwijl er professioneel opnieuw heel veel begon te bewegen, liet ik deze zomer ook gewoon zomer zijn.
Ik zit aan zee.
Aan onze strandcabine.
Ik kijk naar de golven.
Mijn dochter geniet van haar vakantie.
Er zijn vrienden.
Er is familie.
Er zijn lange momenten waarop niets spectaculairs hoeft te gebeuren.
Zand tussen mijn voeten.
Wind in mijn haren.
Praten.
Lachen.
Samen eten.
Genieten.
En soms gewoon even niets.
Geen volgende stap.
Geen doel.
Geen lijstje.
Geen strategie.
Gewoon aanwezig zijn.
En weet je wat het bijzondere is?
Net daar begon mijn creativiteit opnieuw te stromen.
Ideeën kwamen terug.
Zinnen ontstonden.
Nieuwe plannen kregen vorm.
Niet omdat ik mezelf dwong om creatief te zijn.
Maar omdat er eindelijk weer ruimte was.
Dat is misschien één van de grootste lessen die ik uit deze periode meeneem:
rust is niet de afwezigheid van ambitie.
Rust kan net de plek zijn waar je ambitie opnieuw richting krijgt.
Je vuur hoeft niet constant op 200% te branden om echt te zijn.
Soms moet je het beschermen.
Voeden.
Even laten smeulen.
Zodat het daarna opnieuw duurzaam kan branden.
Ook dit is Boss Babe zijn
Misschien dacht ik vroeger bij een Boss Babe vooral aan een vrouw die gaat.
Die durft.
Die kiest.
Die creëert.
Die haar plek inneemt.
En ja, dat is ze ook.
Maar ik begin steeds meer te geloven dat er nog een andere kant bij hoort.
Een Boss Babe is voor mij ook een vrouw die durft voelen wanneer het genoeg is.
Die niet wacht tot haar lichaam haar verplicht om te stoppen.
Die haar agenda niet altijd voller maakt omdat ze nog meer kan.
Die beseft dat rust niet iets is wat ze eerst moet verdienen.
Die kan zeggen:
Vandaag hoeft het even niet.
Zonder schuldgevoel.
Zonder het gevoel dat ze daardoor minder ambitieus is.
Want ambitie en zachtheid sluiten elkaar niet uit.
Vuur en rust kunnen naast elkaar bestaan.
Je mag groots dromen én intens genieten van kleine momenten.
Je mag bouwen aan je missie én aanwezig zijn als mama, partner, vriendin of gewoon als vrouw.
Je mag vooruit willen én onderweg af en toe stilstaan.
Sterker nog:
misschien heb je dat stilstaan nodig om te blijven voelen waarom je eigenlijk vooruit wilt.
Groeien zonder jezelf te verliezen
Dat is steeds meer waar Soul and Sisterhood voor mij over gaat.
Niet over nóg meer moeten.
Niet over een perfecte versie van jezelf worden.
Niet over altijd sterk, productief of zelfzeker zijn.
Wel over ambitie in balans.
Over leiderschap dat begint bij jezelf.
Over structuur die je ondersteunt in plaats van opsluit.
Over rust die geen rem is, maar soms je richting.
Over de Boss Babe in jou die niet harder hoeft te worden om krachtig te zijn.
Over durven groeien zonder jezelf onderweg kwijt te raken.
De komende maanden neem ik jullie verder mee in dat verhaal.
Er is veel aan het ontstaan.
Nieuwe ideeën.
Nieuwe producten.
Nieuwe trajecten.
En vooral: steeds meer helderheid over hoe ik vrouwen wil ondersteunen om dichter te komen bij hun eigen manier van leven, werken en leiden.
Maar voor we opnieuw volop het najaar induiken, wil ik je deze zomer vooral één ding meegeven:
je hoeft niet altijd vooruit te gaan om in beweging te zijn.
Soms ontstaat je volgende hoofdstuk net wanneer je even stopt met schrijven.
Misschien wil jij deze zomer ook even bij jezelf inchecken
Waar ligt jouw vuur?
Waar ben je vooral aan het doorgaan?
Waar verlang je naar meer ruimte?
Wat wil je niet langer uitstellen?
En welke keuze zou ontstaan als je even niet vertrekt vanuit wat allemaal moet, maar vanuit wat voor jou echt klopt?
Misschien heb je daar geen groot antwoord op nodig.
Misschien begint het gewoon met één zachte beslissing.
Een moment voor jezelf.
Een nee.
Een niet nu.
Een wandeling.
Een leeg stukje in je agenda.
Een gesprek.
Of dat kleine stemmetje dat eindelijk wat meer ruimte krijgt om te zeggen:
Hier wil ik naartoe.
Kies wat vandaag bij jou past
Misschien voel je na het lezen van deze blog dat je graag wat verder wilt verdiepen.
Daarom heb ik ondertussen verschillende gratis podcastreeksen en e-books gemaakt.
Niet omdat je ze allemaal moet beluisteren of lezen.
Integendeel.
Kies wat vandaag bij jou past.
(eenvoudig door te klikken op het aanbod dat jou het meeste aanspreekt, de link zit verborgen achter de naam )
Voor jou als ambitieuze vrouw
🎧 Leef met Soul
Voor wanneer je ambitieus en verantwoordelijk bent, maar voelt dat je niet alleen maar lijstjes wilt afwerken en blijven doorgaan.
In vijf korte afleveringen neem ik je mee van chaos naar kompas: over timemanagement op jouw ritme, zelfzorg zonder schuldgevoel en leven in lijn met jouw energie en waarden.
🎧 Ontgrendel jezelf
Voor wanneer je jezelf beter wilt begrijpen.
Wat geeft jou energie? Wat trekt je leeg? Wat gebeurt er met jou onder druk? En hoe kan je vanuit meer zelfinzicht mildere en bewustere keuzes maken?
Vijf afleveringen over thuiskomen bij jezelf, je energie leren kennen, je unieke kleuren begrijpen en groeien vanuit wie jij werkelijk bent.
📖 E-book | De kracht van loslaten
Van ‘JA’ voor iedereen naar trouw aan jezelf.
Een mini-survival kit voor vrouwen die veel zelf willen dragen en zichzelf opnieuw op de eerste plaats mogen zetten.
Geen extra druk.
Wel inspiratie en een paar zachte duwtjes in je rug.
Voor jou als vrouwelijke leidinggevende
🎧 Soulful Leader
Voor ambitieuze vrouwen die willen groeien als leider zonder zichzelf onderweg te verliezen.
Over de druk om sterk te zijn, het masker dat we soms dragen, zelftwijfel, vertragen, verbinding met je team en leren loslaten zodat eigenaarschap kan groeien.
Vijf korte afleveringen over authentiek leiderschap van binnenuit.
Voor wanneer je pas gestart bent als leidinggevende en misschien denkt dat je plots alles zou moeten weten en kunnen.
Over de chaos van die eerste periode, twijfel, zelfzorg, je eigen leiderschapsstijl en rust vinden terwijl je nog volop aan het groeien bent.
Want leiderschap begint niet bij alles onder controle hebben.
Het begint bij thuiskomen bij jezelf.
📖 E-book | Van trekpaard naar teamkracht
5 krachtige stappen voor meer eigenaarschap in je team.
Voor vrouwen die voelen dat ze te veel dragen en niet harder, maar wijzer willen leiden.
Met verhalen die raken én concrete richting geven.
Welke ingang je ook kiest: je hoeft niet alles tegelijk te doen.
Luister.
Lees.
Voel wat raakt.
Neem mee wat bij jou past en laat de rest gerust even liggen.
Want ook persoonlijke groei hoeft geen nieuwe to-dolijst te worden.
Voor nu wens ik je vooral nog een heerlijke tweede helft van de zomer.
Een zomer waarin je mag genieten.
Vertragen.
Samen zijn.
Je batterijen opladen.
En misschien, ergens tussen twee kleine zomermomenten door, opnieuw voelen:
Waar ligt mijn vuur?
Want soms begint een nieuw hoofdstuk niet met grote woorden.
Maar gewoon met een zachte beslissing.
Yes. Ik durf.











