De avond waarop waardering mocht binnenkomen...

Je hebt zo van die drukke werkweken.
Van die weken waarin het ene onverwachte na het andere op je pad komt.
Waarin je agenda voller wordt dan je had voorzien.
Waarin je hoofd op bepaalde momenten alleen nog denkt:
Sabrina, serieus… heb je dit nu weer goed gepland? 
Had je nu écht niet kunnen weten dat je je agenda opnieuw te vol aan het proppen was?

En dan stond er op vrijdagavond ook nog mijn afterworkevent The Circle gepland.
Ik geef het eerlijk toe... ergens deze week heb ik mezelf een paar keer streng toegesproken.
Want ja, ik ben ambitieus.
Ja, ik wil dingen in de wereld zetten.
Ja, ik geloof in wat ik doe.
Maar tegelijk ben ik ook gewoon mens.
Een vrouw met een volle agenda.
Een hoofd dat soms overloopt.
Een hart dat veel wil dragen.
En een leven waarin niet alles altijd perfect te plannen valt.

En toch.
Toen de avond begon, wist ik weer waarom ik dit doe.
Na een regenachtige dag kwamen de eerste zonnestralen erdoor.
Op een prachtige locatie aan zee voelde ik mijn adem zakken.
Mijn hoofd werd stiller.
Mijn lijf kwam tot rust.
En ergens voelde ik: deze avond mag gewoon ontstaan.

Het was ondertussen de derde editie van The Circle.
En misschien zorgt dat er ook voor dat de stress al wat minder is.
Niet dat alles plots vanzelf gaat, maar er komt iets meer vertrouwen.
Dit concept klopt. Deze plek klopt. Deze vrouwen voelen waarom ze hier zijn.

Een voor een kwamen de dames toe.
Sommigen kenden elkaar al. Anderen helemaal niet. En toch zag ik al snel iets ontstaan
Een blik
Een glimlach
Een eerste gesprek
Een voorzichtige herkenning
De kleine groep zorgde ervoor dat iedereen zich snel veilig voelde.
En ik keek rond met een stille trots.

Want dit is waarom ik The Circle ben gestart.
Niet om zomaar een event te organiseren.
Niet om nog iets extra’s op mijn planning te zetten.
Maar om vrouwen samen te brengen.
Om ruimte te maken voor ontmoeting.
Voor inspiratie
Voor verbinding
Voor sisterhood

Daarna gingen we samen aan tafel.
En daar gebeurde opnieuw iets moois.
We leerden elkaar kennen.
Niet op de snelle, oppervlakkige manier.
Niet vanuit “wat doe jij?” en “wat kan jij voor mij betekenen?”, maar vanuit echte interesse.
We ontmoetten elkaar.
Of misschien beter gezegd we mochten even 'ont'moeten.
Want dat is voor mij zo belangrijk aan deze avonden.
Er mag veel ontstaan, maar er moet niets.
Je hoeft niet te presteren.
Je hoeft jezelf niet te verkopen.
Je hoeft niet te zwaaien met visitekaartjes, tenzij dat op een natuurlijke manier goed voelt.
Je mag gewoon zijn
Aanwezig zijn
Luisteren
Delen
Lachen
Voelen
Kijken wat er ontstaat.
En net daarin zit zoveel kracht.

Na de losse babbels en het samen eten was het tijd voor de inspirerende talk.
Deze keer gaf ik het podium aan Isabelle van Isacoach.
Want ook dat is voor mij echte sisterhood niet alleen zelf zichtbaar durven zijn, maar ook andere vrouwen zichtbaar maken.
Niet alleen je eigen boodschap naar buiten brengen, maar ook ruimte creëren voor de stem, de expertise en de bezieling van een andere sister.

Isabelle nam ons mee in het thema: De spiegel van waardering.
Een thema dat op het eerste gezicht misschien zacht klinkt. Licht zelfs.
Complimenten geven.
Complimenten ontvangen.
Feedback leren bekijken.
Waardering uitspreken.
Maar al snel voelden we dat dit onderwerp veel dieper ging dan dat.
Want waardering raakt iets in ons.
Het raakt aan gezien worden.
Aan durven ontvangen.
Aan mildheid.
Aan zelfbeeld.
Aan de manier waarop we naar onszelf kijken.

Isabelle nam ons mee in een thema dat ons deed nadenken, voelen en reflecteren.
Ze nodigde ons uit om uit onze comfortzone te komen.
Zacht, warm, maar ook confronterend.

En ergens maakte ze opnieuw een stukje van onze innerlijke Boss Babe wakker.
Niet de harde boss die alles onder controle moet hebben.
Niet de perfecte versie die altijd sterk staat.
Niet de oppervlakkige babe die alleen maar mooi en succesvol moet lijken.

Maar die diepere laag.
De vrouw die durft staan.
De vrouw die durft voelen.
De vrouw die haar kracht én kwetsbaarheid durft omarmen.
De vrouw die mag groeien in ontvangen.

En eerlijk?
Complimenten krijgen is altijd een dingetje geweest voor mij.
Het lijkt zo simpel. Iemand zegt iets moois. Jij zegt dankjewel.
En toch gebeurt er vaak van alles vanbinnen.
Ik wuif het weg.
Ik maak het kleiner.
Ik zeg: “oh, dat valt wel mee.”
Of: “ja maar, ik had ook nog dit of dat beter kunnen doen.”
Alsof ik het compliment niet zomaar mogen laten landen.

Maar deze avond leerde ik opnieuw: ik mag het laten gebeuren.
Ik mag gewoon dankjewel zeggen.
Ik mag het binnenlaten.
Ik mag geloven dat wat iemand zegt, ook echt gemeend is.

En toen kwam die oefening met de kaartjes op tafel.
We mochten elkaar complimenten geven.
Zelf kiezen aan wie.
Zelf voelen wat we wilden uitspreken.
En ja… als organisator van het event voel je ergens al aankomen dat er ook wat complimenten jouw richting zullen uitkomen.
Ik merkte dat het vanbinnen ongemakkelijk werd.
Mijn hoofd blokkeerde even.
Ik wilde eigenlijk aan elke vrouw iets moois teruggeven, maar ik voelde ook spanning.
De angst voor wat er ging komen nam het even over.
En toen stapte de eerste vrouw op mij af.
En daarna nog één.
En nog één.
En ik dacht alleen maar: Gewoon dankjewel zeggen, Sabrina. Laat het maar binnenkomen.

Lef
Inspirerend
Strategisch en toch warm
Professioneel
Verbindend
Bruggenbouwer

Woorden die uitgesproken werden.
Woorden die ik hoorde.
Woorden die ik mocht ontvangen.

En weet je?
Daar mag ik best trots op zijn.
Ik mag trots zijn op deze derde editie van The Circle.
Op de vrouwen die kwamen opdagen.
Op de veilige sfeer die ontstond.
Op Isabelle die haar verhaal en expertise deelde.
Op de gesprekken aan tafel.
Op de kleine momenten van herkenning.
Op de zachte kracht die voelbaar was in de ruimte.

En misschien ook een beetje op mezelf.
Omdat ik het opnieuw heb gedaan.
Ondanks de drukke week.
Ondanks de volle agenda.
Ondanks de twijfel vooraf.
Want soms plannen we iets op een moment dat achteraf niet ideaal lijkt.
Maar dan begint de avond.
Dan komen de mensen binnen.
Dan ontstaat de verbinding.
En dan weet je opnieuw waarom je ooit ja zei tegen dat idee.

The Circle is voor mij meer dan een afterworkevent.
Het is een plek waar vrouwen mogen landen.
Waar ambitie en zachtheid naast elkaar mogen bestaan.
Waar kwetsbaarheid geen zwakte is.
Waar zichtbaar worden niet schreeuwerig hoeft te zijn.
Waar sisterhood niet zomaar een mooi woord is, maar iets wat je voelt.

En vrijdagavond voelde ik dat opnieuw.
Toen ik later die avond mijn bed in kroop, was het met een superbrede smile.
Moe, ja.
Maar vooral dankbaar.
Missie geslaagd.

Op naar de volgende editie van The Circle.
Op vrijdag 23 oktober openen de deuren opnieuw.
Dan duiken we samen in het thema timemanagement.
Niet om nog sneller te lopen.
Niet om nog meer te doen.
Maar om meer rust, richting en ruimte te creëren op een manier die klopt met wie jij bent.

Want ambitieuze sister,
je mag groeien.
Je mag zichtbaar worden.
Je mag ontvangen.
Je mag vertragen.
Je mag schitteren.
Leef vanuit jouw authentieke soul.

Wil je de warmte van The Circle ook eens voelen?
Wacht dan niet te lang en schrijf je nu al in.
Zo ben je zeker van jouw plekje voor een avond vol ontmoeting, inspiratie en echte verbinding.
The Circle | Timemanagement voor de boss babe - 23 oktober 2026